Πετάγματα

Μετραω αριθμους, κάνω εξισώσεις που βγαινουν πάντα λάθος. Την αγαπάω την ζωή, γιατί μου δίνει ομορφα ηλιοβασιλέματα και ήσυχα βράδια. Κι οι μέρες οι δύσκολες είναι αυτές που στο μυαλό μας μένουν για να γεμίζουν τις άδειες γωνίες, να δίνουν ένταση..Θυμήθηκα προχθές εκείνο το ταξίδι. Στεκόμουνα στην άκρη και κοίταζα κάτω..κι όσο κοίταζα, τα θέλω μου μεγάλωναν σε μια απέραντη γλυκιά σιωπή..Ενιωθα στην πλάτη μου τον αέρα σχεδόν να με σπρώχνει, σαν να ΄θελε να με κάνει να πετάξω..Η ζωή δεν κρύβεται στο πόσο ψηλά πετάς. Μα αν θα το κάνεις ποτέ να φύγεις ψηλά, κάντο σωστά. Ανοιξε φτερά, βάλε δύναμη και εκτοξεύσου στα ψηλότερα στρώματα του κόσμου που δημιούργησες με τόση μανιά. Σ'ένα πίνακα που τα χρώματα μιλάνε για μάγισσες και τέρατα και νεράιδες ξενιτεμένες σε άλλα παραμύθια. Κι αν τις συναντήσεις ποτέ, μην τους μιλήσεις, σε πλανεύουν με ψέμματα και λογια κι υποσχέσεις. Φτιάξε έναν καλύτερο και κλείδωσε τις μέσα..

Εκείνη τη μέρα πέταξα. Κι έριχνα στον ουρανό αστέρια να φωτίζουν την σκοτεινή μου πλευρά, να την ξεκάνουν..Κι ουρλιαζε γιατί είχε ριζώσει βαθιά...κι όσο χανότανε, γέμιζε η νύχτα μουσικές, και τρομπέτες και τύμπανα..κι εμείς χορεύαμε, βρίσκαμε γη να πατάμε να χορεύουμε...Δεν σε ρώτησα ποτε, αλήθεια, πόσες φορές φίλησα μέχρι να πιάσω πάτο..; Κάθε φιλί μου ρουφούσες τη ζωή απ΄τα στήθια...μέχρι που έσβησα στο πέρασμα του χρόνου οπως αργοσβήνουν οι πεταλούδες τα βράδια κρυμμένες στα φυλλώματα..Εκανα το ταξίδι μα δεν το ξανάκανα ποτέ. Τα όμορφα τα ξημερώματα έρχονται λίγες φορές, τις υπόλοιπες κρύβονται στη συνήθεια. Κι αν είσαι τυχερός να το χεις ζήσει μια φορά, μένεις για πάντα καταδικασμένος στη λησμονιά. 

Τις εξισώσεις πάντα λάθος τις έκανα, γιατί η καρδιά μου είχε πάντα το πάνω χέρι. Κι η καρδιά δεν ξέρει απο εξισώσεις. Τους αριθμούς τους μετρούσα πάντοτε ανάποδα, γιατί το μυαλό ήξερε μόνο να ταξιδεύει σ' εκείνο το λόφο που κάποτε στεκόμουνα και κοίταζα την ζωή μου απο ψηλά..