Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Επίλογος

Κάποιες φορές διαλέγουμε να φύγουμε, άλλες απλά ο χρόνος κυλάει γρηγορότερα απο μας. Λίγες φορές μαθαίνουμε πως δεν φτάνει μόνο ν'αγαπάς. Βρέχει - μέρες τώρα, ίσως και μήνες. Μα πια η βροχή δεν με πειράζει..την αγαπώ όσο ποτέ δεν κατάφερα ν'αγαπήσω τον ήλιο που φωτίζει τις μέρες μου.

Τι χρειάζονται οι άνθρωποι για να ζήσουν; Αλλοι θα έλεγαν αγάπη, άλλη έναν άνθρωπο να τους κρατάει, άλλοι χρήματα κι άλλοι μια ήρεμη ζωή. Εγώ θα ζητήσω απλά μια καρδιά που χτυπάει και δεν θέλει να με εγκαταλείψει. Για να μπορώ να συνεχίσω να σκέφτομαι, να γελάω, να συγκινούμαι και να αφήνω τα δακρυα να πέφτουν απ΄τα μάτια μου. Ποτέ δεν εκτίμησα τη ζωή τόσο πολυ, όσο τώρα. 

Κρατάς ένα μυστικό; Ποτέ δεν άφησα το μυαλό μου να διαλέξει, πάντα η καρδιά μου έδειχνε τον δρόμο...και με όσα κρατάει ακόμη στα χέρια της, κοιμάμαι ήσυχα τα βράδια...

-''αυλαία...''

2 σχόλια:

Marouli είπε...

Αυτο ακριβως θελω κ εγω.. Μια καρδια μονο για εμενα.. Τοσο εγωιστικο ειναι λες?

Θυμαμαι στο σχολειο ελεγαν πως θελουν το αγορι τους, εγω παντα ελεγα δεν με νοιαζει αν ειναι ψηλος ή κοντος κλπ αρκει να με αγαπαει και να τον αγαπαω..

Θεωρω οτι μονο αυτο χρειαζομαστε για να ζησουμε..


Μαρουλοφιλακια!

Estella είπε...

A-tsalos, αυτή είναι η μεγαλύτερη ανάγκη όλων των ανθρώπων. Κάποιος να σε προσέχει, να σ αγαπάει... Μόνο που κανείς δε το παραδέχεται. Ήταν όμορφο το κείμενό σου... Καλό απόγευμα...