Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Ανατέλει ..

Εδώ  που η γή γεννάει όνειρα και προσδοκίες, εδώ  περιμένω  τη μέρα  που θα φτιάξω  τον δικό μου κόσμο και θα τον γεμίσω αναμνήσεις και εικόνες φτιαγμένες απο μέρες που δεν θα ξανάρθουν, που δεν θα ξαναδώ.. και δεν θέλω να φύγω, δεν το κάνει η καρδιά μου να αφήσω  πίσω όσα μου δίνουν πλέον ζωή, όσα με κάνουν και ξανανιώνω.. Σήμερα τρέχω. Κι όσο τρέχω αφήνω την σκόνη και το καυσαέριο να κολλήσουν στο σώμα μου και να γίνουν ένα με όσα όμορφα και άσχημα έφτιαξαν οι άνθρωποι. Εδώ που βρίσκομαι δεν υπάρχουν κανόνες.  Εδώ που ήρθα δεν γίνεται να κλείσεις τα μάτια. Γιατί τίποτα δεν κρύβεται, ούτε μοναξιά, ούτε μιζέρια, ούτε χαμόγελο. Κι έγω, ενας στα εκατομμύρια, ίσως και κάτι παραπάνω. Πως να δείς τον ήλιο όταν τα αυτοκίνητα τον κρύβουν, πώς να μυρίσεις το άνθος του λοτού όταν τα ποδήλατα δεν σ΄αφήνουν να το αγγίξεις ;
Αυτή η πολή με κάνει και ονειρεύομαι. Γιατί απ’οσα έμαθα , και απ’αυτά που μεγάλωσα μαθαινοντάς τα, δεν μου έδωσε ούτε ένα. Μου άνοιξε όμως τα μάτια. Αυτά τα μάτια που νόμιζα πως δεν ανοίγουν ποτέ. Κι αν υπάρχει μια μέρα που δεν βγήκε ήλιος να χαιδέψει τα βλέφαρα τους, είναι γιατί ξεχάστηκε κάπου πιο Ανατολικά, προς τη θάλασσα...
Σήμερα μιλάω για αυτοκράτορες, και πόρνες. Σήμερα φαντάζομαι άμαξες και καρότσια και πινέλα που γράφουν σε μεταξένιους καμβάδες..Σήμερα βρίσκομαι κάπου κοντά σε μια πόλη απαγορευμένη. Μυστήρια και μαγική σαν όνειρο.
Σήμερα και για πάντα, ανόιγω τα μάτια μου στο Πεκίνο..

για σημερα Παυλίδης με στίχους που δεν ξεκολλάνε απ'το μυαλό μου με τίποτα αυτες τις μέρες.. (κυρίως απ'το 3.35 και μετα) 

καλημέρα, μιας κι εδώ ξημέρωσε ήδη ..

4 σχόλια:

Creep είπε...

Καλημέρα από μένα... :)

next_day είπε...

μια λέξη κρατάω..
"σήμερα"...
Καλημέρα!

Χάρης Ελευθεριάδης είπε...

ωραίο post! καλημέρα!

vick είπε...

Kalhmera stis nees empeiries...kommatia kainourgias zwhs.Ta sevh mou.