Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009



Σημερα ξυπνησα με πονοκεφαλο..παραξενο πρωινο..δπρεπει να καθομουνα στην ακρη του κρεββατιου κανα μισαωρο..και ξαφνικα, να την ξανα μετα απο χρονια..η ιδια εικονα..

Μου ξυπνησε παραξενα συναισθηματα..λες κι ξαναζουσα εκεινη τη μερα, πανε 3-4 χρονια.. μαζι σου στο αυτοκινητο..θυμασαι..; Ημουνα ακομη στρατιωτης τοτε..εσυ σπουδαζες, ελειπες τον περισσοτερο καιρο..κι ηταν τοτε που ειχαμε και καλα χωρισει..εσυ προχωρησες, εγω εκανα τις μαλακιες της ζωης μου μπας και κανω βηματα μακρια σου..ακομη κι εκεινη τη φορα, εσυ εκανες αυτο που εκανες παντα..εφυγες και επεστρεψες..εκανες οτι εκανες και μετα ξαναγυρισες..κι εγω σαν τρελλος ακομη σ΄αγαπούσα, σαν τυφλός ακομη έτρεχα στο μονοπάτια που εγκατελειπες καθε φορά..απο μικρος μου άρεσε να τριγυρνάω σε χαλασματα..να τα φτιαχνω στο μυαλο μου, να τα κανω καινουργια, ομορφα, ιδανικα..αλλα ηταν πάντα στο μυαλο μου..Εκείνο το βραδυ ειχαμε φυγει απο φιλους.. να σε παω σπιτι σου μιας και δεν ειχες το αυτοκινητο σου..και δεν αντεχα ξερεις..δεν μπορουσα ουτε στιγμη να σ'εχω διπλα μου..τα ματια σου, η μυρωδια σου, τα χειλη σου..εκανα βολτες στους δρομους της πολης..και δεν ειχαμε ανταλλαξει ουτε μια λεξη..

Σταματησα το αυτοκινητο μπροστα απο ενα φαρμακειο..πρεπει να 'τανε 3 το πρωι. Ενιωθα το κεφαλι μου ετοιμο να σπασει..η καρδια μου χτυπουσε μ'ενα τρελλο ρυθμο..επρεπε κατι να σου πω, να εξηγησω, να δειξω..Γυρισα το κεφαλι και κοιταζα εξω απ'το παραθυρο..ητανε απ΄τις λιγες στιγμες που μιλησαμε με τη σιωπη. Ενιωθα πως δεν επρεπε να εισαι εκει μαζι μου στο αυτοκινητο, αυτα που περνουσαν απ'το μυαλο μου θα σου διναν μονο εσενα ευχαριστηση...

δυστυχως, το τελευταιο πραγμα που θυμαμαι ειναι την εικονα σου να κλεινεις την πορτα..ουτε καν καληνυχτα..ετσι κι αλλιως, ο,τι ειχαμε να πουμε το ειπαμε αλλιως...


....


ετσι αρχιζουμε κι ετσι τελιωνουμε παντα..και ισως αυτο να μ'αρέσει περισσοτερο σε σενα.. που κραταμε πάντα αυτο που δεν εγινε δικό μας..

κανει κρυο σημερα, μα ειναι το κρυο το γλυκο..που σου χαιδευει τα μαγουλα, σε ανατριχιαζει..σε σκεφτομαι..

θυμασαι εκείνη τη μέρα που πηγαμε στο σπιτι στο βουνο... μας αγκαλιασε το τελευταιο απογευμα του καλοκαιριου, τότε ηταν.. Κι εκανε ψυχρα..κι οσο ανεβαιναμε τοσο σ'εβλεπα να μαζευεσαι στο καθισμα..με γλυκοκοιταζες και το βλεμμα σου δεν μπόρεσα ποτέ να το βγάλω απ'το μυαλό μου..

....

άναψα το τζακι..πηραμε δυο μαξιλάρια και καθήσαμε μπροστα στη φωτιά...να σε ζεστάνει εσένα μόνο, εμένα δεν μ'ένοιαζε..και τα κοιταζες, τα ξανακοιταζες..

-"Διαβασε τα.."
-"Δεν θελω...φοβαμαι..."
-"Απο ποτε;"
-"Απο τοτε που σταματησα να σε κοιταω στα ματια..."

αυτο ειπες..απο τότε που κρατουσαμε σφιχτα στα χερια τα ομορφοτερα χρονια της ζωης μας και τα σκιζαμε..τα καναμε κομματια...

και διαβαζες με προσοχη..κι εβλεπα τις κορες των ματιών σου να διαστελλονται..να γινονται ενα με το σκοταδι και τη φωτια στο τζακι..κι ενιωθα πως βουλιαζα μέσα τους..πως χανόμουνα...

κυλησα καρδιά μου..κι επεσα σ'ενα κόσμο διαφορετικό..τόσο αλλιωτικο, τον δικό σου κόσμο..και ηξερα εκείνη τη στιγμή όπως ξερω και τώρα, πως ποτέ δεν με είδες όπως μ'έβλεπαν οι άλλοι. Εσυ ήσουνα αυτη που ήξερε, που ένιωθε, που γευότανε τις σκέψεις μου..και κάπως ετσι θα εβρισκα συντροφια σε όμορφα και μπορουσα να κανω βηματα σωστα..μα καπου το χασαμε..δεν ξερω που..κάπου χασαμε τον χτυπο, τον ταυτοχρονο παλμο μας..

δεν ηξερα τι ηθελα περισσοτερο..να μιλησεις ή απλα να σηκωθουμε να φυγουμε..

-"Τι να κανω..; τι θες να κανω..; "
-"Τιποτα να μην κανεις..απλα κρατα τα..και κρυψε τα στην καρδια σου οπως μ'έκρυψες εμένα..."

Δεν ξερω τον λόγο που το μυαλό μου ταξιδεψε τόσο μακρια..ξερω μόνο πως αρχισα επιτέλους να νιώθω ήρεμος..

Καλες Γιορτες ...

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Me and Mss C.



....ενα ακομη λιθαρακι στα τοσα που μαζευω εδω και καιρο..Ξερεις, ψες οταν καθοσουνα εδω δεν ειχα καταλαβει πως εφευγες..περιμενα πως θα ξυπνησω το πρωι και θα σε βρω διπλα μου..να με κοιτας, να σε ρωτήσω ''Τι;'' παλευοντας ν΄ανοιξω τα μάτια μου κι εσύ να μου χαμογελάσεις και να μου πεις ''Τίποτα..''..

Στο 'πα οτι με τρελλαινεις οταν το κανεις αυτο..; Κι υστερα να χω το σκυλι στα μουτρα να με γλυφει..και να χω τον καφε μου ετοιμο στο τραπέζι, και να με τραβας απ'τα χέρια μπας και σου κάνω τη χάρη να σηκωθώ..

Θυμασαι τι λέγαμε καθε φορά που περνουσαμε εξω απ'τα τρένα..; Πως οταν τα κοιταμε θελουμε να μπουμε σ'ενα και να φύγουμε....αυτή τη φορά..σου κανα τη χαρη και σ'αφησα να το κάνεις εσυ...

..σταθηκαμε και τα κοιτάζαμε για ώρα..''Να! αυτό θέλω..!'' μου πες χαμογελώντας ..

και διαλεξες το πιο όμορφο..το πιο ταξιδιάρικο απ'όλα..και σ'αγκάλιασα, σε φίλησα, σου πα να προσέχεις...δεν ηξερα..δεν καταλαβα..πάντα το βρισκα ενα παιχνίδι..ενα παιχνιδι που μας εκανε να γελαμε, να μοιραζόμαστε σκεψεις..να ονειρευόμαστε...κι ακόμη δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ που επιτέλους έκανες το ταξίδι..και δεν ξερω γιατι εγω δεν το κάνα και δεν ξέρω αν θα το κάνω ποτε...κι αν έρθει εκείνη η μέρα για μένα, δεν θα 'ναι το ίδιο που έκανες κι εσυ...

στις γιορτές λέω να φύγω για λίγο, εχω αναγκη να δώ πρόσωπα που δεν είναι εδω μαζί μου και μου λείπουν..μα όταν επιστρέψω, θα παω να κάτσω στη γέφυρα ξανά..και θα σε περιμένω...

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Ερωτηματικό




Μου λείπεις κι ας μην σε ξερω καλα..κι ας μην σ'έχω γνωρίσει ποτε..Ρίσκο; Ποτέ δεν έκανα πίσω κι ας βάραγε τις πόρτες το μυαλό μου. Δεν έμαθα να τις κλείνω. Ξέρω μόνο να τις κρατάω ανοιχτές. Και σε περίμενα εκείνη τη μερα κρατώντας κατι θαμποκίτρινα χρυσάνθεμα. Τα δικα μου δεν είναι χάρτινα ξέρεις..τα ψεύτικα δεν έχουν άρωμα, κι εκείνη τη μέρα τα σπίτι μου ήταν γεμάτο ευωδιές. Και μέχρι σήμερα άλλαξα σπίτια, βρήκα συντρόφιες, πούλησα αμάξια, αλλαξα πρόσωπο και ψυχή περιμένοντας εσένα..Και σαν σύννεφο που φέρνει βροχή κατέβηκες προχθές στην αυλή μου..

Παράξενο..εριξες δυο σταλες βροχή σαν να 'θελες κάτι να μου πεις...