Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Ερωτηματικό




Μου λείπεις κι ας μην σε ξερω καλα..κι ας μην σ'έχω γνωρίσει ποτε..Ρίσκο; Ποτέ δεν έκανα πίσω κι ας βάραγε τις πόρτες το μυαλό μου. Δεν έμαθα να τις κλείνω. Ξέρω μόνο να τις κρατάω ανοιχτές. Και σε περίμενα εκείνη τη μερα κρατώντας κατι θαμποκίτρινα χρυσάνθεμα. Τα δικα μου δεν είναι χάρτινα ξέρεις..τα ψεύτικα δεν έχουν άρωμα, κι εκείνη τη μέρα τα σπίτι μου ήταν γεμάτο ευωδιές. Και μέχρι σήμερα άλλαξα σπίτια, βρήκα συντρόφιες, πούλησα αμάξια, αλλαξα πρόσωπο και ψυχή περιμένοντας εσένα..Και σαν σύννεφο που φέρνει βροχή κατέβηκες προχθές στην αυλή μου..

Παράξενο..εριξες δυο σταλες βροχή σαν να 'θελες κάτι να μου πεις...

10 σχόλια:

Σταλαγματιά είπε...

Είναι περίεργο πως πάντα κάποιος θα λείπει από την ζωή μας, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου θρηνώ μια απώλεια.
Θαρρείς πως αν δεν το νιώθω αυτό το συναίσθημα κάτι δεν θα είναι σωστό.
Το ξέρω όμως καλά αυτό το καινό στην καρδιά που όσο μικρό κι αν μπορεί να είναι δεν θα βγει ποτέ από την σκέψη μας!!

Γλυκό ξημέρωμα

kat. είπε...

γιατί πάντα το μυαλό να γυρίζει σε απουσίες? γιατί?

νομίζω πως όλοι μας πρέπει κάποια στιγμή να κοιτάξουμε μπροστά!

next_day είπε...

είναι ισως οι μόνες στιγμές που δεν μου αρέσει η βροχή..

Estella είπε...

"εσένα που σε ξερω τόσο λίγο...εσένα που αγαπώ τόσο πολύ..."
Η απουσία πάντα τραβάει το χρώμα απο τη ζωη μας... Το θέμα είναι να γίνεσαι μούσκεμα απο τη βροχή και να βρίσκεις τη δύναμη να γελάς.

πεφταστέρι είπε...

μού θύμισες το τραγούδι

http://www.youtube.com/watch?v=1_qQ_1FOuDA

"Κι αν όσα θέλεις δεν γίνουν;
Θα γίνουν άλλα, είναι μεγάλη η σκάλα..."


πάντα θα υπάρχει κάτι ανεκπλήρωτο στη ζωή μας όσο κι αν τό παλεύουμε;
"αλλαξα πρόσωπο και ψυχή περιμένοντας εσένα"
δεν είναι περίεργο πώς εμείς αλλάζουμε, αλλά πάντα μένει ίδιο αυτό που περιμένουμε?
και περνάει ο καιρός και όλη μας η έννοια είναι που δεν τό έχουμε, τόσο που ξεχνάμε να αναρωτηθούμε αν ακόμα τό θέλουμε...

A-tsalos à la maison ... είπε...

Σταλαγματια,
Ετσι γεννιομαστε..με την απωλεια, την λησμονια..κι οσο θελουμε να μην υποφερουμε απ'αυτά,τόσο αυτά επιστρέφουν και μας καταδιώκουν..

με η χωρίς αυτα, η ζωη είναι πάντα όμορφη, δεν είναι;

καλημερα και σε σενα ;)

A-tsalos à la maison ... είπε...

kat.,
ειναι αυτο το μικρο διάστημα που χρειαζεται για να σε κουράσει η απουσία..ακόμη και του ίδιου σου το εαυτου..

μπροστά, πισω, για μενα το ίδιο ειναι..ο,τι ζησαμε, αυτο ειμαστε και ο,τι θα ζησουμε, αυτο θα ειμαστε μετα !

A-tsalos à la maison ... είπε...

next day,
θα με βρεις συμφωνο..απ΄τις λιγες που με φοβιζει πολυ η βροχη ..

γλυκια καλημερα

A-tsalos à la maison ... είπε...

Estella,
σε πιστευω, δινουν δυναμη αυτα που λες..μα εχω καιρο να γινω μουσκεμα απ'τη βροχη..

A-tsalos à la maison ... είπε...

πεφταστερι,
ετσι οπως τα λες..ξεχναμε πως αυτο που αγαπησαμε, δεν ειναι πια αυτο που θελουμε , ισως και να μην ηταν ποτε..

ετσι κι αλλιως παντα πιστευα πως η αγαπη ειναι υποκειμενικη..

ευχαριστω παρα πολυ που περασες, σου χρωσταω επισκεψη ;)

την καλημερα μου !