Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Παμε;



...
βαζω δυο στιχους στις τσεπες και την κανω..ετσι απλα γιατι το φανταστηκα χθες ξαπλωμενος στο κρεββατι..περναω μια γεφυρα, χτυπαω δυο κοκκινα φαναρια και εξαφανιζομαι καπου πιο κατω απ΄τον Αυγερινό..τρεχω γρηγορα, ασταματητα..ενα τετραγωνο, μια ευθεια και κατι μικρες τελιες..όλα οσα κρατησα για μενα τα τελευταια χρονια. Και δεν καταλαβε ποτε κανεις πως μου ητανε παντα αρκετα.Ριχνω τα διχτια μου και γατζωνομαι στο τελευταιο αστερι του γαλαξια..και χορευω..χορευω που ξυπνησα την καρδια μου, τραγουδαω που εκανα την μερα μου ξανα να μοιαζει με πυροτεχνημα..κι ας ξερω πως αυριο θα ειναι το ιδιο μονοτονο τραγουδι που βαρεθηκα να ακουω για να γεμιζω το ελευθερο μου τίποτα. Θα κατσω καιρο εδω, το αποφασισα..λεω να μεινω μερες, ισως και μηνες..μπορει και χρονια..!

...

δεν αγαπαμε γιατι πρεπει..αγαπαμε γιατι ετσι ειμαστε πλασμενοι να κανουμε..ετσι μαθαμε, ετσι ξερουμε, ετσι μας οδηγει το ενστικτο μας..και αυτους που αγαπαμε ξερουμε παντα να τους κατασπαραζουμε..γιατι ετσι πρεπει να κανουμε..μαθαινουμε να γινομαστε μικροι για να ξερουμε πως ειναι να΄μαστε μεγαλοι. Ξεχναμε πως ειναι ν'αγγίζουμε, για να μαθαινουμε πως ειναι να μας λειπουν μυρωδιες και εικονες και συναισθηματα..προσπαθουμε να γινομαστε ασημαντοι για να περιμενουμε τη μερα που θα μας κανει καποιος σημαντικους..

...

τη ζωη μου τη μετραω σε θερμοκρασιες..τις μερες μου τις μετράω με βηματα..τις εικονες μου τις κανω φακελους και τις κλειδωνω στα συρταρια..για να μην ξεχναω..


9 σχόλια:

Estella είπε...

Η αλήθεια είναι πως αυτή η ανάρτηση μόλις έγινε η αγαπημένη μου απ όσα έχω δει μέχρι τώρα. Πραγματικά μου άρεσε απίστευτα.

Τρέχεις...φευγεις και χάνεσαι και θέλω να σε ρωτήσω για που...; Αλλά και πάλι τα δάχτυλα μου παγώνουν στην ιδέα να κάνω όντως αυτή την ερώτηση. Παραλύουν. Την αφήνω λοιπόν.

Τα πυροτεχνήματα κάποτε σβήνουν... Όπως κάθε τι όμορφο...Αλλά μην ξεχνάς οτι όσο μονότονη και να γίνεται η καθημερινότητα μας, πάντα κάποιο αστεράκι θα φωτίσει τον ουρανό του κόσμου μας.

Αγαπάμε, πληγώνουμε και πληγωνόμαστε. Και οσο μπορουμε να αγαπάμε θα είμαστε άνθρωποι...

Να είσαι καλά, καλό μεσημέρι.

kat. είπε...

και δεν πάμε??
και λίγα λες..
πολύ "μαγική" ανάρτηση!

A-tsalos à la maison ... είπε...

Estella,
ειναι στιγμες που αδειαζουμε τοσο πολυ σαν ανθρωποι, που δεν εχουμε τίποτα να χασουμε..φευγουμε γιατι ετσι το γουσταρουμε, γιατι ετσι γινομαστε ξανα εμεις..

πάντα πιστευα πως οταν φτανουμε στον πατο, ειναι εκεί που εχουμε την μεγαλυτερη δυναμη μεσα μας για να 'πεταξουμε' ξανα..

ευχαριστω πολυ που περασες ;)

καλό βραδυ !

A-tsalos à la maison ... είπε...

κατ.,
εχω βαλιτσες ετοιμες, κλειδια, σκυλι και φυγαμε!

ευχαριστω ;)

την καλησπερα μου

next_day είπε...

πάμε!!!!!!!! μαζί κι εγώ!!!!!καλά μας ταξίδια!!! ;)

φιλί γλυκό και ταξιδιάρικο!

Madame de la Luna είπε...

Χμ.. τα 'χει αυτά η αγάπη. Σε βάζει να λερώσεις τα χέρια σου και με λίγο αίμα.

Αφού ξύπνησες την καρδιά σου, όλα είναι δυνατά.

Ανώνυμος είπε...

Oh... ! Alh8eia... ?? Egw eimai misi elinida misi parisiana ! Axx poso xairome!


Humm... Sigoura, 8a pernaw pio syxna. Bebaia me toso diavasma pou na vrw to xrono na diavasw ola sou ta keimena ala 8a prospathisw to sintomotero. Einai toso omorfa !

Je t'embrasse

A-tsalos à la maison ... είπε...

next_day,
παμε μα αυτη τη φορα οχι στο αγνωστο! κι ασε τους αλλους να ψαχνουν..

φιλια και καλησπερες!

A-tsalos à la maison ... είπε...

madame de la luna,
οταν κοιμαται η καρδια, κοιμουνται ολα..αυτο ξερω εγω..

καιρος ηταν να την ξυπνησω..

γλυκια καλησπερα