Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

Σημερα ειναι αλλιωτικα..σημερα ολα εκτοξευονται στο συμπαν..Κανω το κεφαλι ψηλα.."Αγαπω οσα ομορφα μου εκρυβε η μοιρα τόσα χρονια..κι οσα μου φανερωσε τα κανω δαχτυλιδια...καποτε ολα μοιαζουν μαγικα, ήρεμα..Λατρεβω να κοιμαμαι με τον ηχο της βροχής..ανατριχιαζω να κοιταω το νερο να κτυπαει στο δρόμο και να πεταγεται ξανα στον αέρα..Οταν βρεχει δεν υπαρχει βαρυτητα..ολα κυλανε, ολα αλλαζουν..Οταν βρεχει θελω να πλασω ξανα τον κόσμο, να παρω τις σκεπες και να τις κανω οριζοντιες, να τις ενωσω και να φτασω στον ουρανο..

Κυλαει σιγα σιγα..κατεβαινει στο μαγουλο, αγγιζει τα χειλη και αρχιζει το ταξιδι..χαιδευει πρωτα τη σπονδυλικη στηλη..κανει δυο κυκλους, ξαναχανεται..σαν σφαιρα αδεια..κανει δυο βηματα μπροστα..ντρεπεται να κανει κι αλλα..ειναι ακόμη νωρις και ειναι μόνη..μεχρι να γυρίσω το βλεμμα μου ψηλα, έχει χαθει λίγο πιο χαμηλα απ'το γονατο..σκυβω και κανω να την αγγιξω. Χαθηκε πριν καν την νιωσω να γαργαλαει..Της δινω ενα ονομα..το βραδυ την ζωγραφιζω στα ονειρα μου..την ακουω να χτυπαει το τζαμι..

..απ'τις λιγες φορες που ολα ειναι τοσο, μα τοσο γαληνια..αν σταματουσε ο χρονος τωρα..μονο αν σταματουσε τωρα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: