Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Pale horses..

Εριξες δυο στάλες βροχή λες κι ήθελες κατι να πεις..σε κοιταζα και τρομαζα πως οι μερες μου λιγοστευουν και δεν θα βρώ τον τρόπο να σου πω πως σ'αγαπούσα..πάντα σ'αγαπούσα.."Αν μ'αγαπάς, μην νοιαζεσαι που παω και που πας.." ..θα γεφυρώσω εγώ τις αποστάσεις..και καπου θα βρεθούμε..Ξερεις τι; μου λείπεις..σήμερα μου λείπεις..ειναι το όνειρα που προσπαθω να σου στείλω, εκει κατω που σ'άφησα μόνο..και δεν μπορώ παρα μόνο να κρατιέμαι και να σε κρατώ..

σε καθε λιμανι, σε καθε πατρίδα, σε καθε πολη, σε καθε πλατεια, σε κάθε στενο..εκεί θα σε βλεπω και θα γίνομαι ξανα παιδί..μαζί σου..ρίχνω τα ματια στον ουρανο μαζι σου..''Δεν ειναι μαγικό που κοιτάμε το ίδιο φεγγάρι..;''

μαγικο, ματια μου, ειναι που καθε βραδυ στον ύπνο μας ταξιδεύουμε στο ίδιο φεγγαρι..

Δεν υπάρχουν σχόλια: