Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009


Ξημερωμα..σ'αγαπω οσο η γυμνια μου σ'αγγιζει τα βραδυα στο κρεββατι..μου χεις λειψει..λιγες μερες και μου λειπεις..Ξερεις πια φοβαμαι να περπαταω και να μην σ'εχω διπλα μου να χαμογελας, να οδηγω και να μην μου κρατας το χερι στα κρυφα..εδω που ηρθα δεν κοιταω πια φωτογραφιες..δεν αγγιζω πια την ψυχη μου..σε περιμενω εδω που δωσαμε υποσχεση πως θα βρεθουμε..Και ξερω πως θα ρθεις, μετραω τις μερες, θα μετρησω και τους μηνες μπας και βγαλω ακρη..ελεγα να μην μετρησω μα ετσι δεν περνανε..ετσι απλα χανομαι στον χρονο που με πεταει μια στον ουρανο και μια στα εγκατα της γης..στεκομαι σε ελατηρια και κανω μια δεξια και μια αριστερα..γυρω μου ολο το πατωμα στρωμενο τριανταφυλλα..τεντωνομαι και γερνω μπροστα..κανω να κοψω ενα..δεν ειναι ευκολο ξερεις..ολα κρατανε ισορροπιες και εδω δεν μπορεις να παραβεις τους κανονες..καθε μπουμπουκι το πληρωνεις με το αιμα σου..το τιμημα του ροδου..ετσι το λεγες καποτε..ετσι το θυμαμαι κι εγω..

Θυμασαι την εκκλησια..; κοντρα στα πρεπει και στα μη εγραψα το ονομα σου και κατω απ αυτο το δικό μου..και λιγο πιο χαμηλα εγραψα για μας.."It doesn't matter what you love, but who you love.." Και το κρεμμασα στο δεντρο μαζι με την αγαπη ολου του κοσμου..μαζι με τ'αλλα..Ξερεις, χαμογελαω..χαμογελαω γιατι εκεινο το πρωινο σου 'χα πει πως μισω την ανατολη..την μισω γιατι ειναι αδεια..δεν προσφερει παρα μονο σιγουρια..κατα βαθος ισως να μισω και το ηλιοβασιλεμα..γιατι αυτο εχει πονο..εκεινη η εκκλησια βλεπει και τα δυο..γιατι ισως τελικα να μην μετραει τι βλεπεις..μα γιατι το βλεπεις...

2 σχόλια:

Νεράιδα της βροχής είπε...

όμορφο κείμενο...

...εσύ πώς είσαι όμως;

φιλιά βρόχινα...

Votsala sto pani είπε...

δυσκολη περιοδος..τιποτα παραπανω,τιποτα λιγότερο ..