Σάββατο, 25 Ιουλίου 2009

Δυναμαι να προσπαθω...

Θα μπορούσες να πιστεψεις αυτό που δεν εκτίμησες ποτε..; Συνδυσμοί και μια δόση απο όνειρα μ' έριξαν σ' αυτή τη βαριά παράλογη θέση..Κάποιες φορές ξεμενω απο βενζίνη , και κάποιες άλλες τρελλαίνομαι να βλέπω βενζινάδικα να τρέχουν στις λεωφόρους του μυαλού μου..πιστευω στα θαυματα φτανει να πιστευω σε σένα..Κι ας βλεπω τα πάντα γυρω μου να γκρεμίζονται..να γίνονται κομματια.. Η ζωη παει μπροστα σχεδον οπως παλια ..Ξεβρωμισα, γυαλισα, εφτιαξα τα μαλλια μου και κατέβηκα στο δρόμο..δεν δουλευει η φαντασια.. ήταν ολα αληθινα..η πίκρα, η ανασφαλεια, η μοναξια..κι ολα αυτα γιατι ετσι το διαλεξες .. ετσι το πιστεψες ..ετσι το θελες να γινει..
Πιστεψες πως ήμουν αλλος.. ηθελες να ειμαι αλλος.. και θα στο λεω οσο μπορώ και ονειρευομαι..δεν αγαπησα εσενα..αγαπησα την ιδεα σου..αγαπησα το χαζο γελιο σου, την ανασφαλεια σου, τις φοβίες σου..Δεν χρωστας σε μενα..αυτους που εκμεταλλευεσαι δεν τους χρωστας..Γι'αυτο κι εγω δεν ζήτησα ανταλλαγμα..ποτέ δεν ζήτησα ανταλλαγμα.. μόνο να'σαι καλα και να κοιτας τ'αστέρια..

Χρωσταω μια συγνωμη..μια σε μένα και μια στον ουρανό που τον κοιταω τα βραδια με ματια γεμάτα πονο ..λησμωνω μα πεισμώνω..δεν αξιζες..αξιζε μόνο η μορφή σου..εχω αλλάξει και η ζωή με θέλει αλλιως..αυτό που ειμαι πια δεν σε χωράει..αυτο που ειμαι πια σ'εχει διαγραψει μαζι με ολους τους αλλους τους δήθεν..μακάρι να μπορούσα να κρατήσω τα καλα..μα λυπάμαι..χαραξες τα άσχημα τόσο βαθια, μα τόσο βαθια..

Δεν ζήτησα ποτέ τα ευχαριστώ σου..μονάχα ν' άκουγα μια φορά τη συγνώμη σου..

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

συγγνώμη