Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

Κατι παλιό ..


Μερικές φορές νιώθω πως ο κόσμος δεν μ'ακολουθεί..ειτε αυτος δεν μ'ακολουθει, ειτε εγω δεν λεω να αλλαξω μυαλά. Και όσο εγω δεν αλλαζω μυαλά, τόσο οι γυρω μου τρελλαίνονται..Δεν ειναι μαγκια να ζεις στο καλουπι που σου φτιαχνουν, μαγκια ειναι αυτο το καλουπι να ειναι αυτο που θ'αφήσεις τ' όνομα σου χαραγμένο έστω κι αν δεν είναι δικό σου. Τέρμα τα ψεματα, είναι καιρός να αναλαβουμε ευθύνες και οποιος είναι να πληρώσει θα πληρώσει..Το κύκλο τον κλείνω εγώ, το πότε το λεω εγώ..Επιλογή μου ήταν να κάνω πως δεν καταλαβαίνω και επιλογή μου να μην μιλάω.

Τα ονειρα..Τα δικα μου ονειρα γεννιουνται σε ένα αλλο πλανητη, οχι εδω. Μετανιώνω που δεν παλεψα να τα κρατήσω. Κι όλο τα βάζω με τον εαυτό μου που για ακόμα μια φορά κράτησα την σταση του καλού. Και ηθελα να σου πω τόσα ξέρεις. Μα επαιξα με λαθος φυλλα. Εισαι κι εσύ απ'αυτους τους λιγους που φοβούνται τον καθρεφτη,σαν εμενα. Και σε πισμώνει όσο σκεφτεσαι πως έμαθα να βλέπω λίγο παραπέρα μέσα σου. Και σε σκοτώνει να ξέρεις πως επρεπε να το κανεις γιατι ετσι ''ήταν το σωστό'' για τους γύρω σου..μα όχι για σένα. Τώρα ζητάς έτοιμες κονσερβες μισοφαγωμένες για να περάσεις και το σήμερα με γεμάτη κοιλιά. Και καποτε μισούσες τους ανθρώπους που σε μείωναν, τωρα μειώνεις ο,τι καποτε σου δινε ζωή..

Και υστερα τι; Ο επόμενος; Και παρακάτω πως; Κρατα ο,τι σου δίνει ευτυχία και πάλεψε για ό,τι δεν θα καταφέρεις ποτέ να αποκτήσεις. Και μην φταις τους γύρω σου..Τα περισσοτερα παραθυρα τα κλεινει ο αερας στο περασμα του..Κι οταν θα περασει απ'το δικό σου σπιτι θα τα κλεισει κι αυτα..κι οταν πια θα κλεισουν, θα μπορεσεις επιτέλους να σκεφτεις..να δεις καθαρα όλα οσα καποτε σου εφερνα στο πιατο ετοιμα μα τα σπρωχνες κι επεφταν απ'το τραπεζι..

κοιτα να προσεχεις τον εαυτο σου οπως θα σε προσεχα εγω..και να ξερεις πως σε σκεφτομαι..και ξερω πως δεν εισαι καλα..κι οσο σε ποναει εσενα, με πονάει κι εμένα διπλα..

με μια ευχη τωρα που φτανω τα 22 να εχω μια ηρεμη χρονια οπως την ονειρευομαι να ειναι..

Δεν υπάρχουν σχόλια: