Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Σου μοιάζει ..

Βγαίνω στη βροχή, μόνο εκείνη σου μοιαζει πια.. Κι αν ανοιξα τις πόρτες στα ονειρα μου για να μπεις, είναι που βάραγες κουδούνια..είναι που ένιωσα πως οι καληνύχτες μας παλεύουν να εκραγούν..είναι που όλα ήρθανε αλλιώς. Σ' ένα μεθυσι τρελλο..καπου, καπως όλα θα γίνουν ξανά..Δεν υπάρχουν αστέρια να σε στείλω..Κι έψαξα ,ξέρεις, γιατί το αξίζεις..Μα κανένα δεν μ' άρεσε..Δεν βρήκα το ένα που σου μοιάζει..

Θα γυρίσω..Μη σκεφτείς να πετάξεις..μην σκεφτείς να χαμογελάσεις και να δώσεις φώς στη νύχτες μας για ακόμα μια φορά. Ρίχνω στον κόσμο μου δυο χαστούκια και ξυπνάει. Καπου μέσα μου εύχομαι όλα να 'ναι ένα όνειρο. Κι αν είναι όνειρο, πως ν' αντέξω να του μιλήσω. Να μην φύγει..Να μην σβήσει..

Δώσε χρώμα..Σήμερα δεν λέει να νυχτώσει..Μαυρο να δώσεις, αυτο που μου μιλάει οταν κλείνω τα μάτια..αυτό που λησμονώ περισσότερο..

Σου μοιάζει..

2 σχόλια:

ILive2LoveMe είπε...

Γιατί πάντα κυνηγάς το άπιαστο? Γιατί δεν κοιτάς λίγο πιο κοντά ίσως? Είναι η μαγεία αυτού που δεν μπορεί να έρθει ίσως? Ή η προσωπική ασφάλεια κυνηγώντας αυτό που ξέρουμε πως ίσως δεν έρθει , δεν θα πληγωθούμε παραπέρα? Γιατί δεν είναι έτσι τελικά. Δεν είναι.
Κάπου , κάποτε θα έρθει μια αγάπη, και μετά μια άλλη πληγή ακόμη.
Μέχρι μια αλυσίδα να σπάσει. Ή μέχρι να τη μαζέψεις εσύ με τα δικά σου χέρια.
Το κόκκινο πάρε, το κόκκινο και το λευκό. Άστο πια το μαύρο. Δεν είναι κακό, αλλά να ... έχει κι άλλα χρώματα η παλέτα:)
Φιλιά.

Votsala sto pani είπε...

προσπαθώ να τα βρώ αυτά τα χρώματα.. το μαυρο μου μοιάζει και μενα, γι αυτό το ψάχνω ..και το ψάχνω ακόμη περισσότερο όταν γύρω μου βλέπω τόσο μαυρο..

Καπου, καποτε θα'ρθει μια αγάπη που θα θέλει δύναμη..ίσως να μην ήμουν έτοιμος ακόμη..ίσως απλα να χρειάζεται χρόνος για ένα ακόμη "ανήφορο"..

Το κόκκινο είναι έντονο..πονάει τα μάτια ..:)