Κυριακή, 25 Μαΐου 2008

Ποτέ μου

Ποτέ μου δεν κατάφερα να μάθω διαδρομές

Μόνο στους γύρω μου άνοιγα του πόνου τις πληγές

Δεν ξαναγυρισα ποτε, δεν βρήκα την αξια

έγινε όλη μου η ζωή μια άδεια συνουσία..

3 σχόλια:

Νεράιδα της βροχής είπε...

υπάρχει και το μπροστά , ε;

κι ας φαντάζει άδειο κι αυτό...

...ζητάει εξερευνητές...

φιλιά βρόχινα...

ILive2LoveMe είπε...

τίποτα δεν είναι άδειο , ακόμη και το κενό, έχει κι εκεί ηχώ. Τα φιλιά μου , να έχεις μια όμορφη μέρα

πνευμα είπε...

Τόλμησες όμως να τις διανύσεις και αυτό απο μόνο του έχει τεράστια αξία...

καλησπέρα