Κυριακή, 11 Μαΐου 2008

Του φιδιού το γάλα


"Δεν λέω οτι ήταν καλα βιβλία..Δεν ήταν δουλεία μου να τα κρίνω, αλλα... κάπου μου έκανε εντύπωση που μια γυναίκα, νομίζω σ' ένα απ' αυτά, έγραφε πως δεν υπάρχει παρελθόν κι οτι το παρελθόν είναι μια καλοστημένη απάτη του παρόντος χρόνου. Δεν θυμάμαι πια τον τίτλο, Ανέστη. Εξάλλου πέρασαν τέσσερα χρόνια.."

"Κι αυτό που ζούμε τώρα;" κραύγασε σπαρακτικά ο Ανέστης.

"Είναι ενα μικρό χατίρι του χρόνου..Δέχτηκα να το παίξω για σένα..Γιατί σ'αγαπούσα πολύ περισσότερο απ'όσο νομίζες.Φύγε τώρα και μην ξανάρθεις.."

4 σχόλια:

ILive2LoveMe είπε...

Πολύ όμορφο του "Του φιδιού το γάλα" , εγώ να παραθέσω ένα άλλο κειμενάκι από ένα άλλο βιβλίο:
-Πότε θα καταλάβεις πως όταν ταίζεις ένα πεινασμένο σκυλί, δεν πρέπει να βάζεις το χέρι σου κοντά στο στόμα του. Θα στο κόψει. Και θα το κάνει, μάλλον άθελά του. Πέτα του την τροφή λίγο πιο πέρα. Δεν μπορείς;
(Όχι, δεν μπορούσα. Δε μπόρεσα ποτέ. Όποτε τάισα πεινασμένα σκυλιά, έβαλα το χέρι μου ανάμεσα στα δόντια τους. Κι αν εξακολουθώ να έχω χέρι, είναι για να με κάνει χάζι ο Θεός. Του αρέσω. Αλλιώς δεν εξηγείται.)

Επίσης έχεις μια προσκλησούλα, πολλά φιλιά , καλό απόγευμα.

Votsala sto pani είπε...

ευχαριστώ για το όμορφο κομμάτι..και πραγματικά το συμμερίζομαι..το νιώθω..

θα ανεβάσω κατι αλλο πρώτα και μετά θα σου ανταποκριθώ στην πρόσκληση!

καλημέρα!!

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Του φιδιού το γάλα είναι πικρό...

Votsala sto pani είπε...

ολα θα πανε καλα,
ναι ειναι οντως...αυτό δίνει και το νόημα..