Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008

Για ουρανό διαλέγω χρώμα γαλάζιο...


Βγήκα στο μπαλκόνι..04:20 γράφει το ρολόι..Έξω το κρύο τρυπάει κόκκαλα. Στάθηκα για λίγο και κοίταζα το πάρκο απέναντι..Δέντρα ψηλά, περήφανα..Κοίταξα τον ούρανο.

-«Δεν σου πάει το μαύρο..»

-«…»

-«Δεν μιλάς απόψε, ε..; »

-«…»

-«Και καλά κάνεις..Σήμερα έβλεπα ντοκιμαντερ..Planet Earth, το έχεις ακουστά; Είναι αυτό που φτιάξαμε για σένα..Μήπως και σώσουμε το τομάρι μας…Να δείξουμε κάποιο ίχνος ενδιαφέροντος…Να έχουμε να λέμε πως το ξέραμε αλλά δεν κάναμε τίποτα…Ότι προσπαθήσαμε να σας σώσουμε αλλά ήτανε πλέον αργά..Λές και πάθατε καρδιακό επεισόδιο ένα πράμα. Αλλά δεν επιζήσατε στο ηλεκτροσοκ…Μου έχεις λήψει κάπως..»

-«Καρδιακό..;;»

-«Α, τώρα μίλησες..Ναι, καρδιακό επεισόδιο..»

-«Σαν αυτούς που καπνίζουν ένα πράμα..;»

-«Κάπως έτσι..»

-«Μα δεν καπνίζω..»

-«Δεν έχει σημασία..Καπνίζω εγω…Εσυ είσαι αυτό που λέμε, παθητικός καπνιστής»

-«…»

-«Σώπασες…Τι να πείς και εσύ…Πάντως να ξέρεις, σε προτιμώ γαλάζιο…»



Υ.Γ.: Η φωτογραφία απο την Κύπρο και τον πανέμορφο ουρανό της..

3 σχόλια:

prasino liker είπε...

Για ποσο καιρο ακομα θα βλεπομε και θα συγκινουμαστε απο τετοιες εικονες της φυσης;

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Από την Κύπρο έχω ευχάριστες αναμνήσεις.

Votsala sto pani είπε...

νιώθω πραγαμτικά περήφανος που κατάγομαι απο αυτό το πανέμορφο νησι..Και η απόσταση απο το σπίτι μου δίνει άλλη εικόνα..πιο γλυκιά, πιο ποθητή..περιμένω την μέρα που θα γυρίσω πίσω όλο και πιο πολύ..