Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008

Μπαμπά σ' ευχαριστώ...


Αυτές τις μέρες ένιωσα την ανάγκη να σου δυο λόγια… Δεν έχω κάτι, απλά μου έχεις λείψει. Ναι, και η μαμά μου λείπει αλλά εσύ μου λείπεις περισσότερο. Συνδεθήκαμε, ξέρεις, πολύ τον τελευταίο καιρό και αυτό μου έχει δώσει πολλά…Λένε ότι μοιάζουμε. Και εγώ το πιστεύω αυτό. Στο κάτω κάτω μπαμπάς μου είσαι…

Θέλω να σου πω ευχαριστώ…Ευχαριστώ που μ’ έχεις κάνει σαν εσένα…Ευχαριστώ που από παιδί δεν σταμάτησες να μου δίνεις σε κάθε μου βήμα, λόγους να παλεύω για μένα…Σ’ ευχαριστώ που στεκόσουνα πάντα δίπλα μου, αλλά ποτέ δεν άπλωσες το χέρι να με σηκώσεις όταν έπεφτα. Σ’ ευχαριστώ που μου μίλησες την κατάλληλη στιγμή και μου έδωσες με τον καλύτερο τρόπο συμβουλές. Σ’ ευχαριστώ που υποστήριξες τις επιλογές μου όσο δύσκολες και να ήταν για σένα να δεχτείς…Σ ευχαριστώ που μου έμαθες να εκτιμώ το όμορφο, το απλό…Σ’ ευχαριστώ που μου έδειξες τι είναι οικογένεια…Σ’ ευχαριστώ ακόμα περισσότερο που μου έδωσες το πρότυπο του πατέρα…Σ’ ευχαριστώ που ακούς κάθε μου λέξη με προσοχή και μετρά για σένα η γνώμη μου…Σ’ ευχαριστώ που με έμαθες να σέβομαι και να εκτιμώ τα αγαθά που μας δίνει η ζωή…Σ’ ευχαριστώ που δεν έμεινες ποτέ απαθής στην ζωή μου…Σ’ ευχαριστώ που πάλευες και παλεύεις κάθε μέρα…Σ’ ευχαριστώ που δεν σταμάτησες ποτέ να κάνεις όνειρα για μένα…Σ’ ευχαριστώ που είσαι ο μπαμπάς μου…

Θέλω απλά να ξέρεις ότι είμαι περήφανος για σένα και πως ότι και να φέρει η ζωή εγώ θα είμαι πάντα ο γιος σου και εσύ θα είσαι πάντα το πρότυπό μου…

Η ζωή είναι μικρή και εμείς ακόμα «μικρότεροι»…Σου λέω ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, ξέροντας καλά πως κάθε φορά που με κοιτάς, το βλέπεις στα μάτια μου και νιώθεις ικανοποίηση…

Ευχαριστώ που είσαι πάντα εκεί και μου δίνεις δύναμη να ελπίζω, να παλεύω, να κάνω όνειρα, να ζω…

4 σχόλια:

kat. είπε...

ελπίζω να με κάποιον τρόπο να το διαβάσει..

όμορφο!

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Φαντάζομαι ότι δεν το διάβασε αλλά μάλλον εσύ είχες ανάγκη να το γράψεις και αυτό έχει σημασία.
Καλησπέρα.

prasino liker είπε...

Ειναι μαγικο καιπολυ τρυφερο να λες στον αλλο ευχαριστω.Ιδιαιτερα αν ειναι γονεις.Καποιες φορες δυσκολευομαστε να τα πουμε προσωπο με προσωπο.Αν υπαρχει ο πατερας σου εν ζωη ,κανε εσυ το πρωτο βημα .Καλεσε τον να φατε μαζι και πες αυτο που νιωθεις.
Καλο σου βραδυ.

Votsala sto pani είπε...

kat.,
και εγώ..παρόλο που και να μην το διαβάσει, τα ξέρει..:)

όλα θα πάνε καλά,
με την ίδια αισιοδοξία απλά σου λέω ότι όλα θα πάνε καλα..!

prasino liker,
λόγω απόστασης δεν έχω την δυνατότητα να τον βλέπω συχνα..αλλά σήμερα μιλήσαμε και του είπα αρκετά απ'όσα εχω γράψει στο πόστ. Τον αγαπάω πολύ και το σθνειδητοποιώ μερα με την μέρα πιο πολύ..