Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008

Η ζωή μου παραμύθι (Κεφάλαιο 5)


Υπάρχουνε κάποιες στιγμές που νιώθω πως τα πάντα γύρω μου είναι μάταια. Λάθος. Μάταιος είμαι εγώ και όχι η ζωή γύρω μου. Γιατι πολλές φορές χρειάζεται απλά να ανοίξεις τα μάτια σου και να δεις την ζωή με άλλο μάτι. Δεν υπάρχει ιδανικότερο αγαθό από την ζωή. Και για όσο ζούμε και για όσο αναπνέουμε έχουμε την υποχρέωση να κάνουμε τον τρόπο ζωής μας όλο και καλύτερο. Καλύτερο για εμάς και συνεπως για τους γύρω μας. Είμαστε "δεσμευμενοι" να προστατεύουμε την ζωή μας και την ύπαρξή μας. Να υπάρχουμε και να διεκδικούμε μια καλύτερη ζωή για έμας, να αρπάζουμε τις ευκαιρίες, να τις ψάχνουμε ή ακόμα και να τις φτιάχνουμε για μας.

Παρόλα αυτά, λέγοντας "καλή ζωή" δεν συνεπάγεται με μια ζωή γεμάτη γέλια, χαρές, ευτυχία και καλοπέραση μόνο. Ομορφη ζωή είναι όταν σαν άνθρωποι προσπαθούμε να ζούμε αληθινά. Με χαρές αλλά και με λύπες, με γέλιο και κλάμα, με ευτυχία και δυστυχία...Να μπορούμε και να έχουμε την δύναμη να στεκόμαστε αντάξιοι των δυνατοτήτων μας. Να παλεύουμε και να πετυχαίνουμε στόχους. Να βρίσκουμε τον τρόπο να γινόμαστε καλά κοιτάζοντας ένα ηλιοβασίλεμα, να παίρνουμ δύναμη, να στεκόμαστε στα πόδια μας και να κοιτάμε τους γύρω μας στα μάτια. Αυτό είναι ζωή και δεν είναι καθόλου, μα καθόλου μάταιη...

2 σχόλια:

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Έτσι όπως τα λες είναι.
Καλημέρα.

Votsala sto pani είπε...

όλα θα πάνε καλα,
ευκαιρίες και πάλι ευκαιριες! κάθε μέρα, κάθε στιγμή και κάθε λεπτό!! Η ζωή χωρίς ρίσκο δεν είναι ζωή..Αυτό έμαθα!

Καλημέρα!!