Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008

Τα μεγαλα βηματα


Μεγάλα βήματα, μικρα, δυσκολα και εύκολα...Τί γίνεται όμως όταν συνειδητοποιούμε πως τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά απ' ότι νομίζαμε..; Τί κανεις όταν βλέπεις πως τα πιο σημαντικά πράγματα για σένα δεν έιναι τίποτα άλλο παρα άψυχα, νεκρά αντικείμενα..Ενα αυτοκίνητο, ένα σπίτι, ενα τζιν παντελόνι...Εκεί πραγματικά υπάρχει πρόβλημα..Γιατι οταν φτιάχνεις την ζωή σου πάνω σε ενα κόσμο ψεύτικο και προσωρινό, δέν αφήνεις περιθώριο στον εαυτό σου να ζήσεις απλά και όμορφα. Να είσαι ικανοποιημένος απο τα συναισθήματα και μόνο. Την αγάπη της οικογένειας σου, των φίλων σου, τςν ανθρώπων γύρω σου.. Έχουμε αλλάξει και έχουμε μπέι όλοι μας σε ένα παιχνίδι που στο τέλος θα μας βγάλει ηττημένους..Θα μας αφήσει μόνους...Και δεν λέω, καλή η μοναξιά, αλλά ποιός έιναι ο σκοπός της όταν εμείς οι ίδιοι δεν αφήνουμε περιθώριο να σταματήσουμε να είμαστε μόνοι, έστω και για λίγο...Η ζωή είναι μικρή και θέλει κόπο και μόχθο για να μπορέσουμε τις τελευταιές στιγμές μας να πούμε με ένα χαμόγελο στα χείλη "Εγώ φίλε, έζησα όμορφα την ζωή μου, αγαπήθηκα και πήρα χαμόγελα, γέλια, κλάμα, έντονα συναισθήματα..Μα πάνω απ'όλα..αγάπησα..."

Δεν υπάρχουν σχόλια: