Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

Η ζωή μου παραμύθι..(Κεφάλαιο 1)


Κάποτε ένιωθα μόνος μου και αυτό το φοβόμουν..Ήξερα πως η μοναξιά δεν ήτανε κάτι «καλό» μέχρι που συνειδητοποίησα ότι ένιωθα έτσι γιατί πού απλά έτσι μου έμαθαν…Και όμως..Τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μας τις ζούμε μόνοι μας..στις πιο μεγάλες μας χαρές είμαστε μόνοι μας, στις πιο μεγάλες μας λύπες είμαστε μόνοι μας! Αν δεν παλέψει ο καθένας τον ίδιο του τον εαυτό, δεν θα καταφέρει να ζήσει ποτέ την αλήθεια του..

Τον τελευταίο καιρό έψαξα να βρώ την δική μου αλήθεια στα πιο απόκρυφα και απίθανα σημεία…και δεν λέω, έκανα λάθη…Και στις χειρότερες στιγμές καταράστηκα τον ίδιο μου τον εαυτό…που δοκίμασα και δοκιμάστηκα…Ηξερα όμως καλά πως αν δεν το έκανα θα είχα μετανιώσει ακόμα περισσότερο απ’ όσο μετάνιωσα για όλα όσα ακολούθησαν…Και μπορεί να χάθηκα στο ψέμα του κόσμου γύρω μου αλλά τωρα ξέρω καλά πως έζησα και ζώ κάτι πολύ πιο σημαντικό απ’ όλα αυτά…Τώρα ξέρω πως ζώ την αλήθεια την δική μου…Και πλέον έχω το κουμάντο στα θέλω μου και στα μπορώ μου…

2 σχόλια:

Πετα με ψηλα είπε...

apo to comment sou pira to tharos na dievaso to blog sou.. auta pou grafeis stazoune pono kai dakri, ma den telionei zoi edo. exeis agapi na doseis se anthropous pou tin aksizoun anthropou zontanous gia na se zontanepsoune, eine krima tosi agapi na pigenei xameni.. proxora sou aksizoun kalitera

Angel Vs Life είπε...

ola einai kala kai xrisima alla prepei na vrisketai panta ena metro. xronia polla!