Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2007

Kάπου ανάμεσα στην αγάπη και στο μίσος...


Μερικές φορές βρίσκω τον εαυτό μου σε άλλη διάσταση..Σε κόσμους όμορφους, μαγικους..να σε κρατάω τόσο σφιχτά που να μην μπορείς να ξεφύγεις..

Σε γνώρισα τυχαία, σαν εκείνες τις στιγμές που η μοίρα παίζει τα πιο παράξενα παιχνίδια, και σε ερωτεύτηκα απ’την πρώτη κιόλας μέρα..Και μου γέμισες την ψυχή με όλα όσα ονειρευόμουνα από παιδι..με φίλησες για πρώτη φορά και κόλλησα…ήθελα να σε φιλάω μέρες ολόκληρες, εβδομάδες, χρόνια..Με άγγιξες και ένιωσα πως χάθηκε η γη κάτω απ’τα πόδια μου..πως πετούσα στους ουρανούς…

Και γίναμε ένα…Δύο καρδιές στον ίδιο χτύπο..δυό σώματα στον ίδιο ρυθμό..δυο ψυχές στον ίδιο παράδεισο…

΄΄Πόσο πολύ σ’ αγάπησα ποτέ δεν θα το μάθεις΄΄..και πόσα όνειρα κάνω για μας δεν θα το πίστευες ποτέ..Κι αν μερικές φορές σε πληγώνω είναι που σ’αγαπάω πιο πολύ κι απ’τον ίδιο μου τον εαυτό..Πάνω από μένα…πάνω απ’όλα…Ποτέ δεν τόλμησα όμως να σου πώ πως όταν είσαι μακριά μου πεθαίνω..Πόση ανάγκη έχω να σ’αγγίξω ξανά και να πάρω όλα αυτά που νιώθω πως χάνω…Δεν θέλω να φεύγεις και το ξέρω πως δεν είναι επιλογή σου..μα σε χρειάζομαι εδώ..κοντά μου, δίπλα μου, να σε φιλώ, να σου μιλώ, να σε βλέπω…

Δεν ξέρω αν αντέχει η καρδιά μου άλλο…Δεν έχω αντοχές..Πολλές φορές σκέφτομαι να σου ζητήσω να τα παρατήσεις όλα και να ‘ρθείς μαζί μου..να μείνουμε για πάντα μαζί…είμαι μικρός ακόμη για τέτοια αλλά κανείς δεν μπορεί να καταλάβει…Σ’ αγαπαώ…χωρίς πολλά λόγια..απλά σ’αγαπω…

΄΄Ερχονται στιγμές μου το η φαντασία οργιάζει, και εσύ αέρας που φεύγει΄΄ λέει το τραγούδι και εγώ σ’ ονειρεύομαι…φτάνω κοντά σου και σ’ αγγίζω… Και εσύ γίνεσαι ένα με το φώς..γίνεσαι άγγελος…ο δικός μου άγγελος..ο φύλακας, ο προστάτης μου…Και πετάμε μαζί στα σύννεφα..και φτάνουμε στο φεγγάρι.. και πίνουμε νέκταρ από ένα μάτσο νυχτολούλουδα…και φτιάχνουμε βαρκούλες χάρτινες και τις ρίχνουμε στη θάλασσα…και κάνουμε στροφές γύρω απ’ τον ήλιο..και πέφτουμε σαν ηλιαχτίδες ξανά στη γη…

Μα το όνειρο μου μένει μισό..γιατι κάπου στο τέλος φέυγεις..πας μακριά κι εγώ ξανά στο πουθενά… Μόνος κάπου μεταξύ στην αγάπη και στο μίσος..στην ομορφιά και στη ασχήμια…στη γαλήνη και στην τρέλα…στην αρχή και στο τέλος…


Με ταξιδεύεις ψυχή μου..και σε σκέφτομαι…να το θυμάσαι…όπου και να’ μαι σε σκέφτομαι…

Σε λατρεύω..(και το ξέρεις…)

Δεν υπάρχουν σχόλια: