Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2007

Παράξενη γιορτή..(σ' ενα κόσμο που πονάει πολύ)


Κοιτάζω γύρω μου..μαύρο σκοτάδι και πίκρα..κάποιος πληγώνει..κάποιος πληγώνεται, αιμορραγει..


Ξαπλωμένος σε ενα κρύο σανίδι προσπαθώ να σηκωθώ..μα πονάω..νιώθω χίλια μαχαίρια στο κορμί μου...Αρπάζω οτι βρίσκω μπροστά μου και το ρίχνω.."Μ' ακούει κανείς..;! Πονάω..!" Τίποτα..κανείς..Λές και κουφάθηκαν όλοι..Λές και ο ήχος της φωνής μου είναι άδειος...Πώς να το εξηγήσω..Πώς να το φωνάξω...


Ανοίγω τα μάτια..σκοτάδι ξανά..χάνω την ανάσα μου, παλεύω να κρατηθώ ζωντανός, απλώνω τα χέρια μου στο κενό..Στη μέση εγώ και όλοι γύρω..παράξενο..ακούω τους χτύπους της καρδιάς μου..χτυπάει αργά...προσπαθώ να συνηθίσω τον πόνο..να ζήσω μαζί του..Τον χάνω..προσπαθω να τον ξαναβρώ..έτσι νιώθω πιο ζωντανός..


Και ξαφνικά φώς..! Κοιτάζω γύρω μου..Είναι όλοι εκεί..όσοι πλήγωσα, όσοι με πλήγωσαν, όσοι πληγώνω..Μα δέν με κοιτάει κανείς..Όλοι κοιτάνε ψηλά, επίμονα, κάτι ψάχνουν να βρούν μα δεν το βρήσκουν..Φωνάζω ξανά..τίποτα..


Αρχίζει ο χορός..Διασκεδάζουν μα δεν ξέρω γιατί..Όλοι πονάνε..μα χορεύουν και πίνουν και τραγουδούν..Όλοι πεθαίνουν..σε μια παράξενη γιορτή...

Δεν υπάρχουν σχόλια: