Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2007


Ειμαι το λαθος της στιγμης και η αναγκη του αυριο..

Πως φτασαμε ως εδω δεν θα μαθω ποτε..

Απλα κοιτα με στα ματια και εξηγα μου πως γεννιουνται τα ονειρα, πως κλαινε οι καρδιες, πως γελανε τα ματια...


Δεν θα ψαξω στο χτες, μα στο αυριο..


Κοιτα με στα ματια και πες μου... Πονας...;

Δεν υπάρχουν σχόλια: