Κυριακή, 29 Ιουλίου 2007

Θέλω το είναι μου να αγγίζει το τέλειο

Αν πιστεύεις σε μένα έλα να με βρείς.. Τι κρύβει ο καθένας μέσα του ανήκει δικαιωματικά σε εκείνον και αυτό που πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε είναι πως ο τρόπος σκέψης του καθενός μας μπορεί να αλλάξει ή να αντιστραφεί απο λεπτό σε λεπτό. Αρκεί μια στιγμή για να πονέσει τόσο πολυ το μέσα μας, που χωρίς να το καταλάβουμε, γινόμαστε ένα με τον συμβιβασμό, την μικροπρέπεια και όλα όσα έχουμε στο παρελθόν αμφισβητήσει..


Κοιτάζοντας για ακόμα μια φορα όλα όσα έπρεπε να είχα αναλογιστεί και μετρώντας με δυσκολία για ακόμα μια φορά όλα εκέινα που έπρεπε να έχω βάλει σε τάξη στη ζωή μου, συνειδητοποιώ πως τελικά ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να κάνει τη ζωή του κουρέλια χωρίς καλά καλά να το σκεφτεί. Ο,τι μας πονά το κρατάμε κοντά μας γιατί αυτό είναι που τελικά μας κρατάει ζωντανους. Είναι το φάρμακο που έχουμε ανάγκη να νιώθουμε να κυλάει στις φλέβες μας. Και ο καθένας μας με ένα τρόπο αλλιώτικο. Γιατι πώς αλλίως θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε τις πράξεις μας. Όταν κάνεις κατι που ξέρεις πως δεν είναι για καλό σου το πρώτο που έχεις να κανεις είναι να το δικαιολογήσεις. Σωστά ή λανθασμένα θα το κάνεις. Αλλά ποτέ συνειδητοποιημένα. Πάντα ρίχνουμε το φταίξιμο στους γυρω μας, στις καταστάσεις που μας περιβάλλλουν, στα "φώτα" που ήταν δυνατά και μας τύφλωσαν...



Το θέμα δεν έιναι να δίνεις φτηνές δικαιολογίες, αλλά να μην σταματάς να παλεύεις για να λυτρώσεις την ψυχή σου. Γιατί ο δρόμος δεν ήταν και ούτε θα είναι ποτέ εύκολος..Αξίζει όμως η προσπάθεια..Αφου κατα τη διάρκεια της διαδρομής βρίσκεις όλα οσα χρειάζεσαι για να φτιάξεις το μαγικό φίλτρο της ζωης...

Δεν υπάρχουν σχόλια: